İki kız arkadaşıma daha biseksüel olduğumu açıkladım. Aslında eşcinsell mi gay mi bisex mi desem o an bilemedim kendimi şu an bisex olarak tanımlıyorum belki de gayim buna karar veremiyorum şimdi.
Bana çok destek çıkan maddi manevi konularda bir arkadaşım. Ailesini de tanıyorum. Artık ona yalan söylemek istemediğime karar verdim. Ve saklanmaktan bıktım artık sürekli konuştuğum samimi insanların arasında bile saklanmaktan, tüm hayatımın yalan üzerine kurulu olmasından bıktım. Kardeşide yanındaydı ki onu da seviyorum. Ben biseksüelim dedim. Kardesi bunu tahmin ettiğini söyledi. Zaten bu konularda bilgi sahibi olduğu için arkadasım uzun uzadıya anlatmak zorunda kalmadım
Olabilir çok normal bi şey dedi. neden açıkladığımı anlattım. Bir şeyler sordular konuştuk. moralim bozuk olduğunda bin bir türlü yalan söylemek zorunda kalmıyorum. Sevgilimle kavga ettim diyorum mesela.
Korkuyorum bi yandan da. benim eşcinsel olmak hiç sıkıntı çıkarmadı açıldığımda. dayak yemedim, hakarete uğramadım, ötekileşmedim. Şakalar yaptım bununla ilgili güldük. Benim de başıma gelecek mi diye korkuyorum bazen yeter başka kimseye söyleme diyorum. Ama korkup bir deliğe girmicem asla. Öylesine özgür hissettim ki. Ben gayim. Sen heteroseksüel. O trans. Saçmalık bunlar hep. Ben insan o insan sen insan. Ben mehmeti sevdim. bu da saçma. Ben bir insanı sevdim.
Kendim için daha fazla şey yapacağım kaçmayacağım korkmayacığım. Evet benim sevgilim var ve o şanslı bir kız değil o bir erkek diyeceğim. Ayrıca gay lafını da seviyorum. Gay olmayı seviyorum..
