İflah olmaz bir aşık mıyım yoksa ayran gönüllü mü. Yoksa aşk ucubesi mi.
Dışarı da bi yerlerde yaşanmayı bekleyen aşklara inandım hep hala da inanıyorum. Ama her şeyi çok çabuk tükettiğim için mi yoksa sıramı mı saldım bilmiyorum sadece kahve sigara ve fast food ile aşk yaşıyorum bi süredir. Neredeyse 1 yılı dolduracaktık bay M. ile ama gözüme daha havalı gelen ayrıca daha seksi olan bay Ş. için onu terk ettim. 2 ay içinde bağlandım ve olması gerektiğinden daha hızlı ilerledi her şey. Daha sonra gitmesi gerekti. Ayrıntılar içinde boğulmak isterdim ama asıl mesele benim. Bay Ş. gittikten sonra ki yalnızlığımı başkalarıyla doldurmaya çalıştım. Zorla aşık olmaya çalıştıklarım oldu. Sonuç sıfırdı. Bay M. ye geri dönmek istedim ama belli ki bi değişim geçirmiş. Bana katlanıp beni her koşulda sevecek insanı elimin tersiyle itmiştim ve şimdi de o beni istemiyordu. Evet ona aşık değilim buna kendimi inandırmaya çalıştım ama değilim sadece sarılmak istediğim ve otobüste yaslanmak istediğim kişi o.
Hayatım da kimse olmadan yapamıyorum. Daha önce de bunu biliyordum ama bu sefer daha farklı. Kendime vakit ayırıp okuluma katıldığım sertifika programlarına ve kurslara yoğunlaşmaya çalıştım ama yapamadım. Kötü geçen sınavlardan başka elimde bi şey kalmadı. Malum chat uygulamasından umudum yok değil ama görünen köy de kılavuz istemez. Kimse kusura bakmasın da beş para etmeyen profiller hepsi. Arada sırada tanımayı istediğim birileri olsa da sonuç yine sıfır.
Yeniden aşık olacak mıyım acaba. Sırf vakit geçsin diye değil de gerçekten merak ettiğim için birini arayıp soracak mıyım bilmiyorum. 22 yaş bunlar için çok değil en azından bunun farkındayım ve olacak mı yerine ne zaman olacak diye merak ediyorum daha çok.
Canımı sıkan bir diğer konuda heteroseksüel insanların birbiriyle tanışması çok kolay iken eşcinseller için ne kadar sıkıntılı bi mesele olması. Heteroseksüeller en fazla reddedilir bi barda cafe de okulda kantin kuyruğunda fotokopi çektirirken sonsuz seçenek var biriyle tanışmak için. Mesela notlarımı kontrol ederken kızın biri geldi ve bu hangi dersten konuya girdi daha sonra onun mühendislik okuduğu matematiğinin kötü olduğu gibi sıradan şeyleri iki dakikalık kısa sohbette öğrenmiştim. Bir sonra ki adım kahve içmek ister misin bi ara diye sormaktı hetero olsaydım. En fazla reddedilecektim. Ayrıca sosyal medya hesaplarından da gördüğüm kadarıyla gayet rahat bi şekilde birbirilerine yazabiliyorlardı.
Hetero erkek ve kız arkadaslarıma yazan eşcinseller de yok değildi ama bi elin parmaklarını geçmez. Ben asla böyle bir şey yapamam. Okulda adımın çıkması var olan dedikoduları iyice alevlendirir ve iyice çekilmez bi hal alır her şey. Sevdiğim az sayıda yerler varken birini kaybetmeyi göze alamam.
Bazen de ayran gönüllü birisi olduğumu düşünüyorum elde birisi varken başkasına gitmek. Sanki bi süre sonra tadı kaçan şekerli sakız gibi oluyor ilişkiler. Ben yeni şekerli bi sakız istiyorum. Yeni bi aşk keşfedilecek yeni bi insan. Aşkı canlı tutmak bi yere kadar işe yarıyor ben bunu 6 ay ancak götürebildim. En son zombi gibi oldu canlı ama ölü kokuyordu. Bitti mi bitiyor bazı şeyler.
Belki de ben aşk ucubesiydim. Benim de sorunum buydu. Her zaman canlı kalbimi yerinden sökecek heyecanın bağımlısı oldum. O yüzden sürekli birilerine aşık olmayı istiyorum ve konuşurken saman altından acaba bu insanı sevebilir miyim diye bi kırıntı arıyorum. Bulamayınca bam!! Araba çarpmışa dönüyorum.
Günümüz ilişkilerinin bu kadar kalitesiz olmasının sebebi ben benim gibiler. Aşk ucubeleri, ayran gönüllüler, İflah olmaz aşıklar, duygusuz seksçiler... Şimdi de bundan yakınıyoruz.
Bu şehiri sanki tüketmişim gibi geliyor. Duraklarda ki ayrılıklarım, köşe başlarında buluşmalar, kahvecilerde ki kırgınlıklar, 2. kat laboratuvarının kokusu.. derken her yerde anılar var. Sanki yeni bi anıyı yaşayacak çok az yer kalmış.Ve bu yazıyı yazarken şunu dinliyorum. İçimde bambaşka bi şehre taşınıp hiç görmediğim hiç bilmediğim sokaklarda birine aşık olmak bütün gün onu düşünmek istiyorum. Yeni bir arkadaşlık edinip onunla çok ortak noktamız olmasını her yere beraber gitmeyi istiyorum. Hayatımdan öylesine sıkıldım ki bazen sadece bu hayattan kurtulamk için çalışıyorum.
Uzun zamandan sonra yazmak iyi geldi. Neden bu kadar ara verdim ki. Taslaklarım da bitirilmemiş bi kaç yazı daha var onları da bitirmeye heveslendim şu an.
Belki de aşk bu yazı yazdıktan sonra gelecek olan yorumdadır. Tabi bu anlattıklarıma rağmen birinin beni istemesi ne kadar sağlıklı olur bilemiyorum. :))
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder